Strona główna
Informacje o obiekcie
Galeria
Kontakt
     
 


Sokolniki, gmina Łagiewniki, woj. dolnośląskie
Miejscowość była wzmiankowana jako Waterisch dopiero w 1474r. Majątek niezwykle często zmieniał właściciela, a byli wśród nich m.in.: rodzina von Lűttwitz (1662-1695), Johann Ernst baron von Pein und Wechmar (1695-1705), jego syn Ludolf Josef  baron von Pein (1715-1724), Johann Adolph Anton Seidler (1822-1857), major Friedrich Schröter (1861-1888) następnie wdowa po nim Bertha Marie Ottilie de domo Schubert, a po niej Ida con Scheliha de domo von Quoos ( od 31 VII 1891 r.). Podczas I wojny światowej majątek objął jej syn, starosta w Słupsku. W 1996 roku obiekt od AWRSP kupiła osoba prywatna. Pałac w Sokolnikach został zbudowany przez barona von Pein und Wechmar około 1700 w stylu barokowym. W 1906 roku Ida von Scheliha dokonała remontu pałacu. Jednocześnie od strony ogrodowej dobudowano piękną werandę z balkonem, wyłożoną piaskowcem. Umieszczono na niej herb z datą 1906, umieszczoną poniżej. Z werandy prowadzi zejście schodami a dalej przez most nad fosą, do parku. W październiku 1996 roku rozpoczął się remont kapitalny. Pałac jest obiektem murowanym, trójkondygnacyjnym, z czterospadowym dachem mansandrowym, krytym dachówką. W jego górnej części są umieszczone wole oczy, a  w najniższej- niewielkie lukarny. Na środku dachu znajduje się niewielkie sygnaturka  z prześwitem, zwieńczona cebulastym hełmem i chorągiewką już zrekonstruowaną, ponieważ była zupełnie zniszczona. W sygnaturce znajdował się zegar z białą tarczą zegarową. Mechanizm zachował się we fragmentach i być może zostanie odtworzony.. Elewacja frontowa pałacu jest dziewięcioosiowa, dzielona pilastrami w wielkim porządku, zdwojonymi w narożach. Na osi umieszczono balkonowy portal, którego balustradę tworzą kamienne tralki. Bezpośrednio nad wejściem znajdował się wielki, kamienny sokół, teraz zdjęty, który czeka na zakończenie remontu, by powrócić na swoje dawne miejsce. Otwory okienne są prostokątne, przed wojną znajdowały się w nich metalowe lambrekiny.


Dziś jeszcze można podziwiać ciekawe dekoracje stiukowe. Z prawej strony od wejścia znajdowała się  kaplica pałacowa, która zachowała bogate sztukaterie. Podobnie na pierwszym piętrze, w jednej z sal po prawej stronie, zachowały się stiuki o motywach sielankowych, pasterskich oraz ładny kominek marmurowy. Jeszcze jedna, niewielka sala pierwszego piętra, zawiera  bardzo interesujące sztukaterie na suficie, między czterema puttami znajduje się bowiem bogaty ornament roślinny. Na drugim piętrze w jednym z pomieszczeń był kominek, ale został zamurowany.


Pałac był otoczony fosą z wodą, przez którą prowadzi kamienny most. Przy pałacu znajdował się niewielki park o powierzchni około 2 ha, założony w końcu XVIII w., teraz zaniedbany.


W roku 1869 ówczesny właściciel Sokolnik, major Friedrich Schröter, ufundował na wzgórzu, w pobliżu wsi, wieżę wysokości ponad 25m, będącą jednocześnie pomnikiem Otto von Bismarcka. Był to pierwszy w Niemczech pomnik poświęcony temu politykowi.


Romuald Mariusz Łuczyński” Zamki i Pałace Dolnego Śląska” Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, Wrocław 2001, s.202-207